10 - قى كردن عمدى مسأله 1713 - هر گاه روزه دار عمدا قى كند اگر چه بواسطة مرض ومانند آن ناچار باشد ، روزه اش باطل مىشود ، ولى اگر سهوا يا بي اختيار قى كند اشكال ندارد . مسأله 1714 - اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند بواسطة خوردن آن در روز بي اختيار قى مىكند ، احتياط واجب آن است كه روزه آن روز را قضا نمايد . مسأله 1715 - اگر روزه دار بتواند از قى كردن خوددارى كند چنانچه براي أو ضرر ومشقت نداشته باشد ، بايد خوددارى نمايد . مسأله 1716 - اگر مگس در گلوى روزه دار برود چنانچه بقدرى پائين رود كه به فرو بردن آن خوردن نمىگويند لازم نيست آن را بيرون آورد ، وروزه أو صحيح است واگر به اين مقدار پائين نرود ، وبيرون آوردن آن ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد واگر باعث قى كردن شود ، بايد قضاى آن را بجا آورد . مسأله 1717 - اگر سهوا چيزى را فرو ببرد ، وپيش از رسيدن به شكم يادش بيايد كه روزه است ، چنانچه بقدرى پائين رفته باشد كه اگر آن را داخل شكم كند خوردن نمى گويند لازم نيست آن را بيرون آورد وروزه أو صحيح است واگر به وسط يا ابتداء حلق رسيده باشد بايد آن را بيرون آورد ، ودر اين مورد قى كردن صدق نمىكند . مسأله 1718 - اگر يقين داشته باشد كه بواسطة آروغ زدن چيزى از گلو بيرون مىآيد نبايد عمدا آروغ بزند ، ولى اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد . مسأله 1719 - اگر آروغ بزند وبدون اختيار چيزى در گلو يا دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد ، واگر بي اختيار فرو رود اشكال ندارد ، واحتياط مستحب آن است كه قضاى آن را نيز بجا آورد .